Call Us When It's Over - Tiny Legs Tim

Tiny Legs Tim

Anno 2019. We herinneren ons levendig het zweterige lijf-aan-lijf dansfeest in base-camp Missy Sippy: Tim De Graeve alias Tiny Legs Tim vierde er zijn éénenveertigste verjaardag. Omringd door tientallen muzikanten, allemaal in de Gentse bluesclub getogen tot bluesjammers van formaat. En warm aangevuurd door een nog grotere schare vrienden en fans.

We zijn een jaar later, en het doet wat bevreemdend aan. In eerste instantie voor Tiny Legs Tim zelf: een verjaardagsfeestje zonder levendig publiek is niet meteen wat we verwachten van de man die steeds met veel enthousiasme de jamsessies in de Missy Sippy orkestreert. Maar niets is echter wat het lijkt want thuis, knus in de zetel, zitten dezelfde bluesliefhebbers genietend aan hun scherm gekluisterd. Wat er ook van zij, dit is een verjaardagsfeestje als geen ander.... live gestreamd vanuit cc Belgica in Dendermonde. Tot eind januari kan je het optreden bekijken via deze link.

Na een wat kille, onzekere aankondiging zien we de schaduwen van vier bandidos verschijnen. En onmiddellijk worden we ondergedompeld in een progressie van zwoele akkoorden waarbij uit Tim's holle Gibson gitaar een heerlijk vleugje woestijnblues weergalmt. We leven in deze lockdown een eenzaam nomadenbestaan, wachtend op de "Love Come Knocking". Maar aan de geconcentreerde glimlach bij de muzikanten merk je het meteen: de heren hebben er ontzettend veel zin in en ieder op zich duikt onmiddellijk in de zwoele bezwering van het nummer. Wanneer Tim zijn eerste solo inzet, voel je de elektriciteit in de lucht: dit wordt een heerlijk lockdown-feestje. Legaal vanuit onze luie zetel, weliswaar. Tim's vaste kompaan, Bernd Coene, wisselt vlot van hartstochtige drum naar intieme percussie, tot Tim een macho "I'm ready as a man can be" proclameert. De mannen zijn klaar voor een virtueel concert om van te smullen!

Tim maakte al eerder kennis met de gesels van het leven, en hij gelooft stelling in de goede afloop. "I Believe" is een biografie over de littekens die hij overhield aan vroeger. Zelfs op de rand van de wanhoop, het komt goed! Waarna Tim zijn verhaal laat vertellen door de gitaar, zijn vaste gezel. Toon Vlerick, ook gekend als virtuoze gitarist van Absynthe Minded, vult subtiel de gaatjes op.

We grijpen vast aan het leven, en dan barst het feestje los. De twaalfmatenboogie "Ocean" brengt ons onverzettelijk in beweging en trekt ons mee op sleeptouw naar een vrolijke wereld, terwijl bassist Mattias Geernaert het konvooi met een strakke shuffle in het gareel houdt.

Toon Vlerick
Eén van de hoogtepunten vind ik in de bewerking van R.L. Burnside's hypnotiserende 'Going Down South". Toon Vlerick neemt de backing vocals terwijl hij met de slide de kunsten van de boogie-gitarist eert. Toon zoekt met zijn gitaar altijd een beetje de hogere sferen op en in dit nummer induceert hij kippenvel bij de luisteraar, waarna Bernd Coene het geheel de hoogte in trommelt.

Deze heren verdienen zeker "One More Chance". De synchrone samenzang met de gitaren galmt indringend door de luidsprekers en raakt de ziel. Bernd Coene levert een subtiele, polyritmische begeleiding. En dan kijkt Tim zijn band diep in de ogen waarna het kleurrijke muzikale vuurwerk losbarst. "One More Chance" wordt gebracht met een overweldigende dynamiek.

Met het tedere "Still in love", een ballad uit het album "Elsewhere Bound", maakt Tim een omweg door de drassige velden van New Orleans. Geniet van een slepend ritme met lange hammer-on's en expressieve solo's. Aan het eind verwacht je een spontaan en uitbundig applaus, maar het blijft stil in de lege concertzaal van cc Belgica. Bevreemdend dus. En toch voelt de warme sfeer van dit ongedwongen samenspel heel natuurlijk aan, en dat geldt voor zowel deze live-streaming als voor het album. Tim kiest voor authenticiteit en spontaniteit, zonder kille studiobewerking of overdubbing.

De temperatuur gaat opnieuw de lucht in. "It's hard to believe the condition this world is in" klinkt in tijden van Trumpisme en Corona heel geloofwaardig. Met "Keep me satisfied" uit het album "Stepping Up" maakt Tim zijn statement duidelijk. En "Call us when its over!" Deze keer toont Tim zich meester op de slide-gitaar. And yes, He'll make love to you baby! Waarna er toch een spontaan applaus volgt... afkomstig van de aanwezige licht- en geluidstechnici.

Zo plots als het kwam, is het ook weer voorbij. "It's all over now" klinkt in tristesse. Een instrumentale meewieger als zoetzure kers op deze heerlijke verjaardagstaart.

Het album "Call us when it's over" kwam spontaan tot stand tijdens de zogenaamde "eerste coronagolf", uit een drang van Tim en enkele vrienden om samen te jammen. De jamsessie werd opgenomen, het resulterende album is de beste therapie tegen lockdownblues. Dankjewel, Tim en kompanen, voor de helende muziek! Want O wat missen we die warme live-optredens. So Call us when this is over, 'cause we're always ready to roll!

Bb Bm B

Spotify-afspeellijst

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Blues doorheen de geschiedenis - The Roaring Twenties

Worksongs

De Blues doorheen de geschiedenis - The Golden Sixties